Waarom een APF?


Twee gebroken ribben. En wellicht nog een of twee gekneusd. Het was ook eigenlijk heel onnozel van mij om te denken dat ik op 48-jarige leeftijd nog rugby zou moeten spelen. Zeker gezien het feit dat ik technisch geen sterke speler ben, en vrijwel geen wedstrijd ervaring heb.

Ik had het kunnen weten toen ik zag dat andere heren van mijn leeftijd, snel bedankten en terug liepen naar het clubhuis en de overgebleven spelers minimaal 15 jaar jonger waren.

Goed. We begonnen en ik had die ovale bal nog geen tien seconden vast voordat één van die spelers mij vol op de borst tackelde. Daar zit ik thuis, met twee gebroken ribben, rechtop stil zitten, weinig bewegen en pillen slikken. Naast tijd hebben om eindelijk boeken te lezen, was dit ook een uitgelezen moment om mij te verdiepen in iets waar ik normaal minder aan toe kom. En waar ik op dat moment al een tijdje over nadenk is de opkomst van het algemeen pensioenfonds, of APF.

Als fiduciair heb ik natuurlijk het liefst dat pensioenfondsen zo lang mogelijk zelfstandig blijven, en van mij diensten afnemen die ze daartoe in staat stellen. Ieder pensioenfonds dat naar een APF gaat is voor mij weer een potentiele klant minder. Voor mij is het dus van wezenlijk belang om te begrijpen wat de beweegreden is voor een pensioenfonds om over te stappen naar een APF.

Je hebt immers al een pensioenfonds, waarin je veel tijd en aandacht, en wellicht ook kapitaal geïnvesteerd hebt om dat goed te laten lopen. Daarbij hoort een bestuursstructuur exact volgens de regels van DNB, een verantwoordingsorgaan, een communicatie strategie, beleggingsbeleid en proces. Soms aangevuld met een beleggingsadviescommissie, of een eigen bestuursbureau.

Waarom zou je al die investeringen afschrijven, door alles onder te brengen bij een APF? Gelukkig bieden de vele aanbieders ook voldoende informatie om dit onderwerp te tackelen.

Vaak wordt het besluit om aan te sluiten bij een APF beargumenteerd met een verbeterde governance, of lagere kosten door schaalvoordelen. Ook worden de professionalisering van de uitvoering, meer keuzevrijheid en invloed (vergeleken met het samengaan met een Bedrijfstakpensioenfonds), en een betere premiestelling en pensioenresultaat dan bij een verzekeraar, naar voren gebracht als beweegredenen.

Ondanks de professionaliseringsslag van de laatste jaren staan pensioenfondsen toch nog steeds voor grote vraagstukken. Ook wordt de belasting voor bestuurders niet minder.

Er komt momenteel veel op bestuurders af; de Nederlandse Stewardship Code voor goed ondernemingsbestuur en duurzaamheid, de Algemene Verordening Gegevensbescherming, of IOPR II. Als fiduciairs zullen wij onze klanten zoveel mogelijk bijstaan bij deze problemen en helpen een geschikte oplossing te vinden, ook als dat een APF is.

Besturen blijft gecompliceerd. En dan kan het aantrekkelijk worden om de wedstrijd van de zijlijn te bekijken en het spel aan een nieuwe generatie over te laten. Herkenbaar?

Jeroen Wilbrink, Integrated Client Solutions bij NN Investment Partners