Atypische correctie


De recente correctie van aandelenmarkten ging niet voorbij aan opkomende markten, maar kan desondanks mild genoemd worden. China was de enige markt die duidelijk achterbleef. Alle andere markten bewogen gemiddeld. Dit is opmerkelijk, omdat inflatiezorgen en Amerikaanse rentestijgingen de aanleiding voor de marktonrust waren.

Normaal gesproken krijgen, in zo’n omgeving, opkomende markten met de grootste buitenlandse kapitaalbehoeften de hevigste klappen. Dit keer bleef zelfs een markt als Turkije redelijk goed liggen.

Wat verklaart deze atypische reactie? De eerste verklaring is dat de traditionele risicomarkten in emerging markets al langer niet goed presteren en daardoor niet bepaald 'hot' waren toen de correctie begon. Het tegendeel kan gezegd worden van China.

Een tweede verklaring is dat de gemiddelde kwetsbaarheid van opkomende markten lager is dan die was in eerdere periodes van inflatie- en rente-angst. Er zijn nog maar weinig landen met grote lopende-rekeningtekorten of stijgende externe financieringsbehoeften. In de afgelopen jaren hebben we een duidelijke verbetering gezien in onevenwichtigheden op macrogebied in emerging markets. Dit zou kunnen verklaren waarom de gemiddelde performance van opkomende markten tijdens de correctie zo meeviel.

Pas het begin?

Een derde en minder bevredigende verklaring zou kunnen zijn dat de correctie pas net begonnen is en dat we in een latere fase de meer traditionele klappen zullen zien op de risicovollere obligatiemarkten wereldwijd en ook in emerging markets.

Het is niet uniek dat marktbewegingen tussen de verschillende beleggingscategorieën een aantal weken asynchroon lopen. Het zou goed mogelijk kunnen zijn dat de rentes in de VS verder oplopen en dat we niet ver weg zijn van het moment waarop investeerders het renteverschil tussen de VS en opkomende markten niet groot genoeg meer vinden. In dat geval kunnen we een langere periode van kapitaaluitstroom uit emerging markets zien.

De obligatiekant is het kwetsbaarst in dit scenario, maar als centrale banken in de opkomende wereld gedwongen worden de rente te verhogen als reactie op valutadepreciatie en toenemende inflatieverwachtingen, dan gaan ook aandelenmarkten de pijn voelen.

Hier zijn we nog niet (als we er al ooit komen). Eerst moeten de inflatiecijfers in de VS duidelijk verslechteren. En dan hebben we nog steeds het voordeel van de verminderde kwetsbaarheid van de opkomende economieën door lagere externe financieringsbehoeften. Gemiddeld genomen zijn ze beter opgewassen tegen een hogere Amerikaanse rente dan een aantal jaar geleden.

Een ander voordeel momenteel is de aantrekkende kredietgroei en de goede vooruitzichten voor investerings- en consumptiegroei in de meeste landen. Maar voorzichtigheid is op zijn plaats, vooral in opkomende obligatiemarkten. Binnen het aandelenuniversum blijft het uitkijken in de landen waar de behoefte aan buitenlands kapitaal hoog is of snel stijgt. Turkije, Colombia en de Filippijnen lopen het meeste gevaar.

Maarten-Jan Bakkum is senior beleggingsstrateeg opkomende markten bij NN Investment Partners.

De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.