Maarten-Jan Bakkum: Climax


Waar 2015 eindigde, gaat 2016 gewoon door: met het groeiende besef in de financiële markten dat zolang de Chinese groeivertraging aanhoudt de kansen op een Chinese systeemcrisis blijven toenemen.

Al sinds 2010 is dit Chinarisico de belangrijkste reden geweest voor de underperformance van opkomende markten ten opzichte van ontwikkelde markten.

De lagere Chinese groei blijft druk zetten op grondstoffenprijzen en maakt een groeiherstel in emerging markets haast onmogelijk. De handelsrelatie van China met de rest van de opkomende wereld is simpelweg te belangrijk geworden. Daar komt nog eens bij dat veel opkomende markten sterk hebben geleund op goedkoop geld uit de VS en Europa en de krediethausse die daar het gevolg van was. Dat er sinds 2014 netto kapitaal wegstroomt uit emerging markets betekent dat er een onvermijdelijke deleveraging aan de gang is waarvan het eind nog niet in zicht is.

De afnemende vraag vanuit China en de normalisering van het Amerikaanse monetaire beleid zetten grote druk op de opkomende economieën. Door de excessieve kredietgroei in de jaren waarin alles meezat en het verslechterde economische beleid van meer overheidsinterventie en stijgende begrotingstekorten zijn de meeste opkomende markten kwetsbaar. Het is daarom niet te verwachten dat we dit of volgend jaar een groeiherstel gaan zien.

En dit is de verwachting in het scenario van een aanhoudende maar gecontroleerde Chinese groeivertraging. Als de autoriteiten in China niet in staat blijken te zijn de kapitaalvlucht te stoppen en de renminbi fors in waarde zal dalen, dan zal het risico op een systeemcrisis fors toenemen. De nooit eerder vertoonde stijging in krediet als percentage van BBP, met maar liefst 100 procentpunten in zeven jaar tijd, zal dan onhoudbaar blijken. In dit risicoscenario ziet de opkomende wereld er nog veel slechter uit. De recente onrust op financiële markten is te verklaren door een geleidelijk inprijzen van dit scenario.

Door de hoge volatiliteit op de Chinese aandelenbeurzen en de onhandige pogingen van de autoriteiten de koersdalingen te stoppen is de nervositeit over China verder aangewakkerd. Erger nog is dat de kapitaalvlucht uit China de regering in Beijing tot een koerswijziging ten aanzien van de renminbi heeft gedwongen. Er wordt nu gepoogd de waarde van de munt geleidelijk te laten dalen, ten opzichte van de dollar maar ook tegenover een mandje van valuta van de belangrijkste handelspartners. Dit betekent voor andere opkomende markten dat hun valuta nog kwetsbaarder zijn geworden dan ze al waren. Een stabiele renminbi was de afgelopen jaren zo’n beetje het laatste wat die munten nog enigszins vasthield. Meer onrust op de valutamarkten lijkt onvermijdelijk. En met alsmaar zwakkere wisselkoersen in de opkomende wereld komt een climax in de al vijf jaar slepende emerging-marketscrisis steeds dichterbij.

Maarten-Jan Bakkum is senior beleggingsstrateeg opkomende markten bij NN Investment Partners.

De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.