Vermogensbeheerders: toon visie, lef en creativiteit!


De coronacrisis heeft de financiële markten hard geraakt. Zowel de snelheid van de daling als de dagelijkse koersuitslagen hebben we eerder in 2008, 1987 of zelfs 1929 niet gezien. Het coronavirus zorgt dan ook voor een giftige mix: een dodelijk virus dat zich snel wereldwijd verspreidt, aanvankelijke onderschatting van de situatie door wereldleiders, lockdowns in alle landen waar het opdook en daar bovenop een oliecrisis op gebied van productie en opslag.

Hoewel de aandelenkoersen alweer flink zijn hersteld, denk ik dat we pas aan het begin van deze crisis staan. Toch kunnen we al enkele lessen trekken. Zo hebben we geleerd van de kredietcrisis in 2008. Destijds liet de Amerikaanse overheid Lehman Brothers failliet gaan, waarmee een belangrijke dominosteen in de markt omviel met alle gevolgen van dien.

Nu grijpen overheden en centrale banken in door fors de portemonnee te trekken. In de huidige omstandigheden natuurlijk de enige optie. Eén die de pijn op korte termijn verzacht, maar tegelijkertijd ten koste gaat van groei op langere termijn.

Structurele veranderingen

De crisis die we momenteel doormaken, wordt mogelijk een waterscheiding. Er is een tijd vóór en er komt een tijd ná het coronavirus. Zowel voor de samenleving als voor de financiële markten. Drie voorbeelden waarin de wereld naar mijn overtuiging structureel gaat veranderen.

Ten eerste zullen bedrijven en overheden de afhankelijkheden in hun productie- of inkoopproces nagaan. Willen zij ten aanzien van de levering van halffabrikaten, eindproducten of diensten in dezelfde mate afhankelijk blijven van andere bedrijven of andere landen? Waarschijnlijk niet. Dat kan grote gevolgen hebben voor productielocaties als China en bijvoorbeeld voor de inflatie (mogelijk minder productie op goedkope locaties, dus hogere prijzen).

Ten tweede zal zakelijk reizen structureel afnemen. Door de versnelde acceptatie van thuiswerken en video-vergaderen zullen zowel woon-werk kilometers als langere afstand reizen afnemen. Dit kan positieve effecten hebben voor de communicatiesector, maar negatieve voor de reisbranche en energiesector.

Ten derde verwacht ik dat zeker de salarissen van professionals in de zorg, maar ook in het onderwijs en bij de hulpdiensten versneld zullen stijgen. Meer beloning voor arbeid, minder beloning voor kapitaal. De coronacrisis legt duidelijk bloot dat de verantwoordelijkheden van deze beroepsgroepen niet in de juiste verhouding staan tot hun beloning, zeker in tijden van crisis. Dit betekent hogere lonen en stijging van hun koopkracht. Tegelijkertijd gaan deze (semi)overheidsuitgaven niet naar andere delen van de maatschappij, waardoor er minder budget is voor bijvoorbeeld de cultuursector of kleine ondernemers. 

Van data naar informatie, naar visie, naar actie

De coronacrisis kent daarmee winnaars en verliezers. Vermogensbeheerders en beleggingsadviseurs moeten een scherpe inschatting maken van de nieuwe realiteit en hun beleggingsbeleid hierop inrichten. Nadenken over verschillende beleggingscategorieën en zeker ook over de selectie binnen die categorieën. Beoordelen wat nieuwe ontwikkelingen betekenen voor verschillende sectoren in de economie en waar de kansen en bedreigingen zitten.

De onderliggende data is daarbij voor iedereen hetzelfde. Maar de vertaling van die data naar bruikbare informatie, daar een mening over vormen en overgaan tot actie is de kern van beleggen. Meer dan ooit moeten vermogensbeheerders snel schakelen en besluiten durven nemen. Dat vraagt visie, lef, korte lijnen en de creativiteit om buiten de gebaande paden te denken. Dat gaat in deze crisis het verschil maken.

Paul van Hastenberg is partner bij Clavis, waar hij verantwoordelijk is voor vermogensbeheer. Clavis is actief op het gebied van vermogensbeheer, vermogensstructurering en directievoering. Het bedrijf ontving 8 jaar op rij de FD Gazelle, de award voor snelst groeiende bedrijven in Nederland.