Puzzelen met duurzaamheidsprofielen


Beleggingsadviseurs en vermogensbeheerders zullen aan de slag moeten met hun ken-uw-cliënt intake. De aankomende Mifid-aanpassingen verplichten hen om inzicht te krijgen in de duurzaamheidsvoorkeuren van hun klanten. Waar zal dit toe leiden? Het opstellen van een duurzaamheidsprofiel van de klant naast het al bestaande risicoprofiel?

Ik wees er in mijn vorige column al op dat duurzaamheid een steeds belangrijkere rol gaat spelen in het beleggingsproces. Voor aanbieders van duurzame beleggingsproducten, maar ook voor beleggingsadviseurs en vermogensbeheerders. De aanstaande wijzigingen in Mifid verplichten de beleggingsadviseur en de vermogensbeheerder duurzaamheidsvoorkeuren van de klant te inventariseren. Deze voorkeuren moeten weer aansluiten op beleggingsproducten die passen in de productclassificatie van de inmiddels veelbesproken Europese verordening; de Sustainable Finance Disclosure Regulation (SFDR). 

Hoe de beleggingsadviseur of de vermogensbeheerder dit vorm gaat geven, dat zal de tijd leren. Maar het is niet ondenkbaar dat financiële marktpartijen duurzaamheidsprofielen gaan introduceren die aansluiten op de SFDR. Vergelijkbaar met de risicoprofielen die wij al kennen. Interessante vraag daarbij is of partijen deze gaan integreren in de bestaande risicoprofielen of dat zij aparte duurzaamheidsprofielen gaan hanteren. 

Duurzaamheidsprofiel & SFDR

De vraag is hoe een dergelijk duurzaamheidsprofiel eruit kan zien. Het ligt voor de hand dat het duurzaamheidsprofiel zich spiegelt aan de productinformatie die financiële marktpartijen transparant moeten maken onder de SFDR. Onderdeel van deze productinformatie is de asset allocatie. Niet naar type instrument, maar ingedeeld in de mate van duurzaamheid van de beleggingen. 

De SFDR in combinatie met de Europese taxonomie verordening lijkt al voor te schrijven dat een vermogensbeheerder bijvoorbeeld informatie moet verstrekken over de duurzame beleggingen die bijdragen aan vermindering van de CO2-uitstoot (de zogenoemde “taxonomy- aligned” beleggingen), de beleggingen waarin ESG-karakteristieken worden gepromoot en de overige beleggingen in de portefeuille. De recente consultatie van de Europese toezichthouders (EBA, EIOPA en ESMA) over product templates “ESAs Survey on templates for Environmental and/or Social financial products under SFDR”  gaven al een impressie van hoe dit eruit kan zien. 

Het is belangrijk om te realiseren dat een dergelijk profiel eigenlijk een “lookthrough” benadering zou moeten zijn. Beleggingsproducten die aansluiten bij duurzaamheidsvoorkeuren van een klant moeten namelijk binnen de productclassificatie van de SFDR vallen. Dit zijn beleggingsproducten waarbij ESG-karakteristieken worden gepromoot (de zogenoemde artikel 8 producten), beleggingsproducten waarbij ook daadwerkelijk een duurzame beleggingsdoelstelling wordt nagestreefd (de zogenoemde artikel 9 producten) of hoogstwaarschijnlijk een duurzamere variant van een artikel 8 product als het aan de Europese Commissie ligt. 

Producten die hier niet aan voldoen, worden mogelijk als niet passend beschouwd. Dat betekent dus dat directe beleggingen in de vermogensbeheerportefeuille op zijn minst moeten voldoen aan (een duurzamere variant van) artikel 8 of 9. Maar dat geldt niet voor de onderliggende beleggingen. Zo kan een artikel 8 beleggingsfonds onderliggende beleggingen hebben die donkergroen of lichtgroen zijn, maar ook grijs of bruin. Deze onderliggende beleggingen kunnen wel terugkomen in het duurzaamheidsprofiel, waarmee de klant inzicht krijgt in de mate van duurzaamheid in de totale portefeuille.    

Aansluiting op het risicoprofiel? 

Ook is het interessant hoeveel duurzaamheidsprofielen een financiële marktpartij zal ontwikkelen op basis waarvan zij adviseert of het beheer gaat voeren. Dit geldt uiteraard alleen als het duurzaamheidsprofiel niet wordt geïntegreerd in de huidige risicoprofielen. Het antwoord zal afhangen van de financiële marktpartij zelf, maar wellicht ook van de beschikbaarheid van duurzame beleggingsproducten. 

Daarbij rijst de vraag hoe en of financiële marktpartijen duurzaamheidsprofielen laten aansluiten bij de huidige gebruikte risicoprofielen. Kun je als klant het risico van de portefeuille goed doorgronden als je deze profielen met elkaar vergelijkt? Wordt een duurzame portefeuille altijd gelinkt met een lange beleggingshorizon, ook een onderdeel van het risicoprofiel? Of zijn hiervoor vertaalslagen nodig? Veel stof tot nadenken. Des te meer omdat de klant ook belang heeft bij de beantwoording van deze vraag. 

Puzzelen?

Het is dus nog best wel puzzelen hoe je duurzaamheidsvoorkeuren bij beleggingsadvies en bij vermogensbeheer gaat uitvragen. En waar dit toe leidt. Ontwikkel je hiervoor één of meerdere duurzaamheidsprofielen? Integreer je deze in de huidige risicoprofielen? Het is afwachten hoe dit zich gaat ontwikkelen. Duidelijk is wel dat een duurzaamheidsprofiel weer een nieuwe dimensie kan toevoegen aan het beleggen en de belegger inzicht biedt in de verschillende smaken van duurzaam beleggen. 

Randy Pattiselanno is manager Strategy & Regulatory Affairs bij Dufas, de belangenvereniging voor vermogensbeheerders in Nederland.