Over pdf’jes...


Huidige financiële regelgeving gaat er vaak vanuit de consument ermee gebaat is informatie over producten en diensten in een pdf-bestand te krijgen. Dit heeft vaak te maken met het juridisch vereiste dat een financiële instelling informatie op een zogenaamde ‘duurzame drager’ moet verstrekken. Maar hoe duurzaam is het alom bekende pdf’je? En past dit wel bij de manier waarop een (potentiële) moderne retailbelegger informatie tot zich neemt?

Vrij recentelijk hebben de Europese toezichthouders de herziening van een deel van de PRIIP-regelgeving onder de loep genomen. PRIIP staat voor de Europese regelgeving over de ‘Packaged Retail and Insurance-based Investment Products’. Deze regels schrijven voor dat je als aanbieder of verkoper van een PRIIP aan de retailbelegger, zoals bijvoorbeeld een beleggingsfonds, een essentieel informatiedocument – het zogenoemde Eid - moet verstrekken. 

De publieke consultatie van de Europese toezichthouders die op 13 januari is gesloten, ging met name over de herziening van inhoud van het Eid en  minder over de vorm. 

Het uitgangspunt dat je retail beleggers moet informeren over beleggingsproducten in pdf’jes blijft in de huidige regelgeving nog steeds overeind staan. Maar past dit nog wel binnen de manier waarop consumenten tegenwoordig informatie tot zich nemen? Zeker als het gaat om jongere generaties die gewend zijn aan moderne technologie lijkt dit alles behalve de “way forward”. 

Vergelijkbaarheid

Het doel van PRIIP is dat het dankzij het Eid mogelijk is om beleggingsproducten met elkaar te vergelijken. In theorie klinkt dit mooi, maar ziet u het voor u? Als ik wil beleggen, ga ik dan alle relevante pdf’jes van bepaalde beleggingsfondsen printen en line-by-line met elkaar vergelijken? Misschien zijn er mensen die dit doen uit beroepsdeformatie, maar ik kan mij nauwelijks voorstellen dat de gemiddelde retailbelegger dit doet. Om producten goed te kunnen vergelijken zou er eigenlijk een technologie moeten zijn die het vergelijken makkelijker maakt.   

Apps, tooling & spelen met data

Als het dan gaat over de wijze van informatieverstrekking aan retail beleggers lijken dan ook twee aspecten steeds naar boven te komen. Ten eerste moet het eenvoudiger worden voor de (potentiële) retail belegger. Zo is het doorgaans lastig om pdf’jes over beleggingsproducten te lezen vanaf een smartphone, voor zover de belegger überhaupt al deze informatie tot zich wil nemen. Ook voor de financiële instelling zelf is het redelijk ingewikkeld om een app te bouwen waarin je dit soort pdf’jes door een app moet kunnen pushen. Bedenk dat PRIIP-regelgeving eist dat je als instelling het Eid ook actief verstrekt in plaats van het louter beschikbaar houden op een website. Ten tweede willen (potentiële) retail beleggers ook met de informatie dan wel data kunnen spelen. Spreekt het een belegger niet veel meer aan om gegevens in een app te kunnen invoeren en dat vervolgens daar die beleggingsproducten uitkomen die overeenkomen met de specificaties die de belegger heeft ingevoerd? 

De vorm van informatieverstrekking van beleggersinformatie moet meer aandacht krijgen. Moderne tooling, bijvoorbeeld een database waarin alle beleggingsfondsen kunnen worden vergeleken, is veel meer de richting waar wetgevers en toezichthouders over moeten nadenken. Het uitgangspunt van PRIIP, namelijk dat informatie over beleggingsproducten verstrekt moet worden via een pdf’je, lijkt niet meer van deze tijd.  

Randy Pattiselanno is manager Strategy & Regulatory Affairs bij de Dutch Fund and Asset Management Association (Dufas).