Transformerend investeren


De echt betrokken institutionele belegger belegt in een betere wereld. Een recente studie maakt duidelijk dat dat spel - transformerend investeren - nu ook echt op de wagen is.

In deze column wil ik verder kijken dan de punten op een ESG-ratingcard. Ik wil het hebben over bijdragen als belegger aan een leefbare wereld. Een echte lange termijnbelegger denkt na over risico’s, die verder gaan dan de gemiddelde beleggingshorizon. Een betrokken aandeelhouder gebruikt zijn macht om de wereld te verbeteren.

In een notendop zijn dat de conclusies uit een studie die  het World Economic Forum (WEF) samen met Mercer onder enkele grote institutionele beleggers heeft gedaan. Hoe gaan zij om met systeemrisico’s en hoe vertalen zij die naar duurzame beleggingsthema’s? Ofwel, hoe financieren we de technologie van de toekomst en zorgen we tegelijkertijd dat we het klimaatprobleem oplossen?  

Je kunt studiemiddagen vullen met discussies over de in het rapport genoemde thema’s. Ik doe al jaren niets anders in het geval van het bespreken van lange termijnscenario’’s met klanten. Behalve over klimaat en technologie gaan deze discussies steeds vaker over de toegang tot cruciale grondstoffen (zoals water) en geopolitieke (in)stabiliteit. Uiteraard is geen scenario-analyse compleet zonder aandacht voor demografie en de gevolgen van lage/negatieve rentes. 

Transformerend investeren

De studie bespreekt de thema’s deels als risico’s voor beleggingen. Met lastbeleving krijg je de mensen wel  in beweging. Maar er worden ook suggesties gedaan hoe beleggingen onderdeel kunnen zijn uitmaken van de oplossing. Plat gezegd: als mogelijkheid om geld te verdienen en de wereld te verbeteren. Die casestudies vond ik het meest aansprekend. Na een focus van twee decennia op risico’s ben ik toe aan daadkracht en het denken in mogelijkheden. Het rapport noemt het ‘transformerend investeren’. 

De tijd dat we externaliteiten konden negeren, is voorbij. Het is helder dat sommige bedrijfsactiviteiten negatieve consequenties hebben. Die komen tot uitdrukking in prijzen van goederen en diensten. Beleggers nemen ze mee in hun keuze in welke bedrijven zij beleggen en over welke kwesties zije met het management in willen gesprek willen gaanbespreken. In een tentamen voor mijn studenten keert jaarlijks de vraag terug wat er gebeurt als een groot,, bekend pensioenfonds niet meer wil beleggen in aandelen van een bedrijf, waarvan het beleid ze niet aanstaat. Zou dat bedrijf meer moeten betalen voor extern kapitaal, en daardoor bijdraaien? Natuurlijk.

Kansen 

Een bedrijf tot verandering bewegen is een ding. Wereldwijde problemen oplossen is iets anders. Kunnen beleggers daar iets bereiken? Bij zulke strategische onderwerpen blijft het vaak bij woorden in plaats van daden. Die valkuil is vermeden met casestudies en door een cijfer te plakken op de investeringsmogelijkheden, die elk ieder thema biedt. De inschatting is dat er in totaal ruim $ 6 biljoen nodig is. Dat is 15% van het totale fondsvermogen van de institutionele beleggers, die in het rapport zijn uitgevraagd. En die deze beleggers komen daadwerkelijk in actie. 

Als zoveel geld gaat schuiven dan, wil ik er als belegger vroeg bij zijn! De casestudies maken duidelijk dat het spel op de wagen is. Deze groep beleggers bewerkstelligt verandering. Zij doen dat niet met klein deel van hun portefeuille, maar hebben het geïncorporeerd in hun beleggingsfilosofie en hun beleggingsplanen en zij monitoren de impact.

Hoopvol

Het WEF/Mercer-rapport bevestigt dat (financiële) markten werken zoals ze bedoeld zijn. Lange termijnkapitaal wordt gebruikt om problemen aan te pakken en creëert kansen. Als u net als ik blij wordt van die boodschap dan raad ik u aan het rapport te lezen op een mooie zomerse dag. Bij vragen weet u mij te vinden. Het rapport heeft in mij in elk geval de ondernemende belegger wakker geschud. We staan aan het begin, er is nog meer dan voldoende te bedenken. Wat dacht u van een eenvoudiger pensioenstelsel? Het snijvlak van technologie, demografie en financiële markten. Dat is misschien iets voor de volgende column.    

Roelof Salomons is hoogleraar Beleggingstheorie en Vermogensbeheer aan de Rijksuniversiteit Groningen en strategisch adviseur bij Mercer.