De euro is dood, leve de euro


Hij was ten dode opgeschreven, onze munt. Larry Summers, oud Fed gouverneur schreef het al bij de start van onze Europese munt: zonder Federale staat en zonder Federale begroting zal het niet lukken om de boel bij elkaar te houden.

De markten hebben de Europese regeringsleiders met de koppen tegen elkaar geslagen en hun feitelijk gedwongen tot een soort semi-permanente bail-out. Want zo mag je het mega-pakket van Europese Unie en IMF financiering en obligatie-interventie via de ECB toch wel noemen.

Natuurlijk wilden Duitsland en Nederland dit niet. Vanaf het allereerste begin, tijdens de onderhandelingen over het verdrag van Maastricht, was dit het gevreesde scenario.

Bluswater
En nu sta je daar, met 1 been in het vuur en met het andere been (en je pensioenfondsen en banken) onder water.

Natuurlijk, zal men zeggen, er zijn strikte voorwaarden aan verbonden. Maar dat gold voor het Stabiliteitspact ook en zie wat daar van terecht is gekomen, vooral door toedoen trouwens van Frankrijk en Duitsland zelf.

Nu liggen er garanties voor de EU, van al die lidstaten, en kan het vuur worden gedoofd, met een kleine trillioen dollar aan bluswater.

Federaal Europa
Het lijkt de opmaat voor een federaal Europa, met een grotere budgettaire inbreng voor het geheel en een kleinere voor de delen, de landen zelf dus. Heel geleidelijk zijn we erin opgeslokt.

Dit is waarop de Fransen zo op hoopten. Voor hen en voor hun banken, die diep in hun leningen aan Spanje, Italië en Griekenland verstrikt zijn, is dit dan ook een enorme overwinning.

Wij in het noorden tellen onze zegeningen. Calvijn verloor, maar onze pensioenfondsen halen even adem. Onze extreem lage rente zal geleidelijk plaats moeten maken voor een meer genivelleerd tarief, want nivellering, dat is nu eenmaal de consequentie van Europese éénwording.

Herverdeling van de pijn
De euro leeft, maar de rekening houdt hier niet op. De pensioen- en AOW-tekorten van de meeste andere landen zijn gruwelijk. Ooit moet die pijn ook worden herverdeeld. Ooit, later, want daar willen we nu nog even niet aan denken.

Dit is de oplossing van de korte termijn, onder immense druk genomen. Onbegrijpelijk is het niet, maar of het voor de lange termijn voor ons verstandig is, is wat anders. Daar maalt nu niemand om. Markten juichen, logisch. Misschien heeft Nederland verloren, maar Europa en de euro hebben gewonnen.

Wouter Weijand is fondsmanager van het BNP Paribas High Income Equity Fund.

De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.