Het is niet eerlijk!


Er gebeuren tegenwoordig zulke erge dingen, dat ik er bijna ontroerd door zou raken. Om te beginnen de transactietaks, ook wel Tobin tax genoemd.

Wat een verschrikkelijk idee, roepen alle Engelsen in koor. Dit zou de doodsteek voor ons in de City betekenen. Ach en wee! En natuurlijk zijn we allemaal erg onder de indruk van deze deskundigen uit de financiële hoofdstad van Europa.

Totdat we bedenken, dat de Engelse aandelenmarkt al tientallen jaren de zogenaamde Stamp Duty, een aankooptransactie-belasting op aandelen kent van maar liefst 0,5 procent.Vijf keer zo hoog dus als de voorgestelde Tobin tax van Sarkozy.

Geen klachten
En heeft de City daar ooit onder geleden? Welnee, natuurlijk niet. Dit soort belastingen wordt grotendeels door de eindklanten, de beleggers betaald. Ik heb er in elk geval nog nooit iemand een klacht over horen uiten.

Maar er is nog veel meer leed. Maakt u zich daarover geen zorgen. De Grieken klagen over een in Berlijn uitgelekt plan om de belasting-inning in Griekenland ter hand te nemen.

Die heeft immers een paar duizend jaar stil gelegen en de daaruit resulterende ruïnes worden dagelijks scherper zichtbaar. Maar het zou toch een verschrikkelijke aantasting van onze waardigheid zijn, als de Duitsers dat zouden gaan controleren.

Vreselijk lief, maar..
Nee, zoveel hoeven ze niet aan ons probleem bij te dragen, hoor! Ze betalen ons immers al vorstelijk terwijl wij ons geld naar Zwitserland wegsluizen. Het is echt vreselijk lief aangeboden, maar dit is echt niet nodig.

Misschien is het handiger om al het in Zwitserland geparkeerde geld verplicht om te zetten in Griekse staatsleningen. Dan krijgen onze lieve Atheners de juiste prikkels om thuis orde op zaken te stellen. En zien de overige Europese pensioenfondsen en banken hun geld weer eens terug!

Renteswaps
Een andere vorm van zieligheid betreft de renteswaps en de besturen van woningcorporaties, die liever Monopoly spelen dan echte huizen bouwen, laat staan hotels.

'Markets can stay irrational longer than you can remain solvent, schreef Keynes al eens. En bij swaps moet je helaas tussentijds bijstorten als het tegen zit.

Maar wie is de tegenpartij bij die lange renteswaps? De banken, zou u zeggen. Maar voor wie ook weer treden zij op? Juist, voor de pensioenfondsen.

Want die worden door De Nederlandsche Bank (DNB) stevig aangespoord lange renteswaps te kopen, om hun vage en nauwelijks berekenbare verplichtingen zogenaamd in te dekken.

Woningcorporaties
Voor circa 150 tot 200 miljard euro schijnt er al in om te zijn gegaan. En nu blijkt men er ook een stel woningcorporaties mee te hebben ingesmeerd.

Maar als de markt eens draait, tja, dan zijn de pensioenfondsen aan de beurt. Een hoe lang blijven die dan solvent? Dan ook dient er weer een tegenpartij voor deze super rentegok te worden gezocht. Als die al ooit gevonden wordt.

Wouter Weijand is fondsmanager van het BNP Paribas High Income Equity Fund.

De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.