Not Suitable


Het was in het Rosarium, zowat m’n achtertuin, dat we een presentatie kregen over een nieuw Private Debt fonds van een verzekeraar. Men ging de groep professionele beleggers een investment case voorschotelen en Suitsupply had die eer gekregen.

Maar eerst natuurlijk nog even een filmpje: wat een mooie vergezichten kwamen hier voorbij: modewinkels met dakterrassen in New York, wat een schitterende beelden! En nog meer winkels, in verre oorden, het filmpje ging maar door…

Waar bleven de cijfers, de balans, de winstontwikkeling, waar ging die lening voor gebruikt worden?

Toen het filmpje stopte, bleek ook de presentatie bijna te zijn afgelopen. Al hoorden we nog wel dat de lening zou worden aangewend voor de bouw van een nieuw hoofdkantoor. Ik protesteerde nog, maar het hielp niets, nee, meer informatie kregen we niet. Dit was dus verreweg de slechtste beleggingspresentatie uit mijn hele loopbaan.

Dollartekens

Op 10 mei zaten we met buurtgenoten bijeen om de bouwplannen in onze buurt te bespreken. Vroeger was er nog een maximale bouwhoogte van 14 meter geweest, maar die was al een tijdje ingehaald door de nieuwe norm van 27 meter. Er was nu echter een nieuwe ambitieuze bouwer, die 54 meter hoog wilde bouwen: u raadt het al: Suitsupply. Zelfs dat bleek alweer geschiedenis: gemeenteambtenaren informeerde ons dat dit illustere bedrijf inmiddels 70 meter de lucht in wilde.

En de gemeente zag dat het goed was. Ik weet bijna zeker dat zij ook dat megalomane filmpje voorgeschoteld hebben gekregen. En dollartekens in hun ogen kregen.

Wat zou die ceo van Suitsupply met die immense ruimte gaan doen? Naast een paar IT-ers, ontwerpers en controllers is er genoeg ruimte voor pak ‘m beet 5 miljoen pakken?  En dan kun je er nog wel een paar stoelen kwijt. Ja, voor als Suitsupply eens bij de pakken zou moeten gaan neerzitten. Lang kan dat niet meer duren.

Luchtkasteel

Niet iedereen gelooft de ceo van Suitsupply nog dezer dagen. Drie keer strandden zijn huwelijken al, maar voor ons relevanter is wellicht dat ook investeerders van het eerste uur, zoals Marcel Boekhoorn, dit luchtkasteel al in 2015 hebben verlaten. De ceo kocht ze allemaal uit, tegen een lieve duit. Ook daarvoor werd flink geld geleend.

Het is natuurlijk een afgezaagde klassieker: de ceo-empire builder, die zich niet kan bedwingen in zijn ambitie om de hele wereld te laten zien dat hij de grootste heeft. Nog een geluk voor hem dat de meeste steden hun schoonheidscommissies al lang geleden hebben uitgekleed. Dan kan hij zo aan de slag en laten zien dat hij als keizer totaal geen kleren draagt.

Wouter Weijand is Chief Investment Officer bij het family office Providence Capital.