Prozac, geen Tamiflu


Een klein berichtje in de krant: ons spaartegoed is in 6 maanden met 40 miljard euro toegenomen tot 284 miljard euro.

Tja, we zijn net mensen... alleen het NOS-journaal al die maanden was waarschijnlijk al voldoende voor een consumentenstaking.

Weet u het nog? Y = C + I + O + E - M waarbij C, de consumptie al gauw 60 procent tot 70 procent van Y, het nationale inkomen uitmaakt. I, de investeringen, blijven achter, want met zo'n lage bezettingsgraad denk je eerder aan schaalverkleining en sanering. Exporten en Importen, de E en de M, zijn voor Nederland relatief groot en per saldo positief, maar beide lijden onder dit barre economische klimaat.

Prozac-pillen
Natuurlijk, het geld is er heus wel, maar als we collectief weigeren het uit te geven, dan houdt het op. In plaats van doses Tamiflu kan de overheid (O) wellicht beter koortsachtig Prozac-pillen bestellen en uitdelen.

Alle winkeliersverenigingen doen er een gratis fles wijn bij en zien erop toe, dat ieder zijn dosis dagelijks naar binnen slobbert. Dat zou pas helpen!

Ondertussen dalen de prijzen van auto's, kleding, van vakanties, huizen en flirten we met deflatie. Straks, in oktober, valt er in Nederland een gigantisch bedrag aan spaardeposito 's vrij. De paniek en de hoge rente van vorig najaar bracht menigeen ertoe bakken geld op deposito te plaatsen, vaak voor 1 jaar. Inmiddels is de rente nog maar 1 procent tot 2 procent en hij daalt.

Looptijdverlenging biedt wel enig soelaas, maar alleen bedrijfsobligaties en aandelen met een hoog dividend (nooit van gehoord) bieden uitzicht op dat hogere directe rendement.

Voer voor psychologen
Durft men straks weer of blijft men zich verschansen achter de afgevulde spaarrekening, zelfs als die bijna niets meer oplevert?

De liquidity trap, het is vooral voer voor psychologen. In Japan zit men 15 jaar tot 20 jaar in die val, ondanks talloze stimuleringspakketten.

Misschien speelt de leeftijdsopbouw van de bevolking een rol: oude mensen sparen meer dan jonge.

Selectieve immigratie
Wellicht dat een beleid van selectieve immigratie en emigratie kan helpen. Het klinkt wat orthodox, maar stuur onze ouderen wellicht 's winters naar de Dordogne en de Spaanse costa's, het is toch een koopje nu daar.

Als U dan niet consumeert, doet U dat svp niet hier! Dank u wel.

Nee, we willen jonge, goed opgeleide gezinnen uit de Baltische staten, IJsland en Oost-Europa, met grote kansen op een duurzame integratie in Nederland.

En zij moeten een grote bestedingsdrang hebben. Wees wel voorzichtig met ze, want ze komen net uit een shock. Geef ze ook niet teveel hypotheek, want ze moeten nog wat afkicken van het schulden maken. En een extra portie Prozac, dat kan voor hen geen kwaad, hoor!

Wouter Weijand is fondsmanager van het Fortis Global High Income Equity Fund.