Wie wil er nog naar Luxemburg?


Waarom zijn zoveel beleggingsfondsen toch naar Luxemburg verhuisd de laatste jaren? Is dat land nu echt zoveel aantrekkelijker dan Nederland?

'Ja en nee', luidt hierop het antwoord en het hangt er bovendien van af in wiens schoenen je staat.

Luxemburg is niet meer alleen het land van de koffertjes met geld, maar het heeft de afgelopen 20 jaar ook een serieus platform voor internationale beleggingsfondsen opgebouwd.

Op naar Luxemburg
Heb je als bank je beleggingsfondsen eenmaal in Luxemburg geregistreerd, dan is registratie in een groot aantal andere landen een fluitje van een cent. Je hoeft dus niet meer in elk land zo’n fonds op te richten.

Door dat ene fonds in HK, Taiwan, Italië, Spanje, etc. te laten registreren behaal je schaalvoordelen en bovendien scheelt het een heleboel administratieve rompslomp.

Helaas zit er ook een 'nee' aan dit verhaal en dit betreft de mogelijke fiscale nadelen voor vooral Nederlands ingezetenen. Geloof het of niet, maar Nederland is een fiscaal paradijs. Niet voor loonslaven trouwens, maar internationale bedrijven weten ons land goed te vinden. Dat we zelfs 1 dag op Obama’s lijstje van belastingvrijhavens stonden, was misschien gênant, maar daarom nog niet minder waar…..

Fiscale paria
Voor beleggers schuilt onze aantrekkelijkheid vooral in de uitstekende belastingverdragen, die we met vele belangrijke landen hebben gesloten. Als oudste handelspartner van de VS (dit jaar vieren we het 400-jarige bestaan van New York) hebben we onze zaakjes altijd goed geregeld: veel van de in de VS betaalde bronbelasting op dividenden kunnen we terugvorderen, vooral voor particulieren.

Luxemburg kan dit echter niet, want het wordt net als Jersey, Monaco, Liechtenstein, Zwitserland, België, etc. als een fiscale paria behandeld. Logisch, want met het bankgeheim in al die landjes konden Amerikaanse belastingplichtigen wel eens hun geld daar stallen en proberen in Amerikaanse aandelen te beleggen en zo de Amerikaanse binnenlandse belastingen te ontlopen.

Hier nemen (niet alleen de) de Amerikanen terecht geen enkel risico en heffen telkens 30 procent bronbelasting op alle dividendbetalingen van Amerikaanse bedrijven, waar zo’n Luxemburgs beleggingsfonds in belegd is.

Schimmge wereld
Dat is natuurlijk heel zuur voor zo’n Luxemburgs fonds en dus gaat hier de trukendoos open en belanden we in de schimmige wereld van de 'securities lending'. Als we nou eens de aandelen op andermans naam parkeren, zouden we dan dat dividend wellicht niet gewoon zonder voorheffing, voor 100 procent kunnen binnenharken?

Zo gezegd gedaan: je belt dus een Amerikaanse bank of broker, leent hem al je Amerikaanse aandelen van je beleggingsfonds en vervolgens meldt deze zich doodleuk in de VS met het verzoek dat dividend bruto-bruto te ontvangen. Hoera, de fiscus ontlopen! Maar voor niets gaat de zon op en die fijne Amerikaanse broker of bank wil wel graag iets van de belastingwinst met je delen.

Daarbij komt, dat de bewaarder/custodian van zo’n vermogensbeheerder ook een fee rekent en de vermogensbeheerder soms niets, maar soms ook een graantje of een hele graanschuur meepikt. Het zou interessant zijn om daarin eens een vergelijkend warenonderzoek tussen de banken te doen.

Al met al hebben we het hier over een miljarden business, waar de weinig transparante wetgeving in Luxemburg je nu niet bepaalt dwingt reclame vliegtuigjes boven ons polderlandschap te laten vliegen met tekst en uitleg.

Dividendrendement
Maar een ding staat voor mij wel vast: hoe hoger het dividendrendement van een aandelenfonds (obligatiefondsen staan hier buiten en hebben er ook geen last van), hoe groter het belang van de Nederlands ingezetene om het fonds gewoon in Nederland gevestigd te hebben.

Niet-ingezetenen maken in ieder geval geen aanspraak op onze fraaie belasting condities en moeten wel in Luxemburg, etc gevestigde beleggingsfondsen kopen.

Maar Nederlanders verdienen Nederlandse waar en de fiscale troost die daarbij hoort. Dat mag ook wel bij zulke tarieven voor de inkomstenbelasting. En een bank of adviseur, die mij kan uitleggen, dat het voor een in Nederland wonende klant voordeliger is om in een Luxemburgs aandelenfonds te beleggen, ben ik nog niet tegengekomen. O ja, nu snapt u ook meteen waarom ons Global High Income Equity fund nog altijd in Nederland gevestigd is!

Wouter Weijand is fondsmanager van het Fortis Global High Income Equity Fund.