Beste van de week: Adviesrelatie is over en uit


Steeds meer onafhankelijke vermogensbeheerders stoppen met het aanbieden van advies. Het is té arbeidsintensief. Dat blijkt uit eigen onderzoek dat Fondsnieuws heeft gedaan onder deze doelgroep. Niet alleen stoppen vermogensbeheerders ermee, er is ook niemand meer te vinden die er nog aan begint.
One way-ticket

‘Adviesrelaties zijn de afgelopen jaren niet efficiënt en effectief meer. Het kostte ons te veel tijd om de gewenste transacties voor iedereen door te voeren', zegt één van de bronnen tegenover redacteur Lenneke Arts die het onderzoek heeft gedaan.

Verder toverde de redactie de afgelopen vijf werkdagen meer eigen nieuws tevoorschijn. Dat gold bij voorbeeld voor het artikel van redacteur Harm Luttikhedde over het handelsplatform Flatex, dat het Nederlandse distributieverbod omzeilt door zijn diensten vanuit Duitsland aan te bieden en zich daarbij kan beroepen op een Europees paspoort.

Het illustreert dat de Mifid-regels over het distributieverbod niet alleen uiteenlopend in de EU-lidstaten wordt geïnterpreteerd en toegepast, maar ook gemakkelijk omzeild kunnen worden in het digitale tijdperk. 

Andere artikelen die we in deze 'Beste van de week' hebben opgenomen zijn het gesprek dat redacteur Yvonne Schreuder met CEO Ronald Wuijster heeft gehad over de beleggingen die APG Asset Management voor pensioenfonds ABP doet. Dit leverde een inzichtelijk artikel op over de afwegingen die APG, binnen haar mandaat, ten behoeve van de deelnemers van ABP maakt. 

Op het gebied van transfers is ook het nodige in beweging. Het laat zien hoe goed de markt voor (beleggings)professionals wel niet is: Arnold Gast stapt over naar het pensioenbureau van Shell, nadat hij inmiddels mooie ervaringen heeft opgedaan bij ondermeer Actiam en Delta Lloyd Asset Management, terwijl Dominique Dijkhuis alvast op Linkedin haar vertrek aankondigde als toezichthouder bij de AFM. Dijkhuis heeft - naar eigen zeggen - nog geen baan, maar is zich zo bewust van haar marktwaarde dat zij zichzelf maar vast in de etalage heeft gezet. 

Verder aandacht voor de inaugurale rede van Mary Pieterse-Bloem tot bijzonder hoogleraar aan de Erasmus Universiteit. Haar rede werd luister bijgezet met een conferentie, waar topeconoom en emeritus hoogleraar Charles Goodhart sprak. Hij kondigde een forse toename van de inflatie aan, maar kiest daarbij de veilige tijdshorizon van tien jaar. Daarnaast staat ook de (dreigende) liquiditeitscrisis, ten gevolge van een massale 'search for yield' op het netvlies van de redactie.

Brusselse carrousel

De grote verrassing van deze week was toch wel de uitkomst van de stoelendans in het Brusselse machtscentrum. Weken werd er gebakkeleid wie er welke post zou krijgen. De Nederlandse media rekenden zich weer rijk met Frans Timmermans als voorzitter van de Europese Commissie. Er werd een heuse bestuurscrisis gebaard, deels door de Fransen (zoals gewoonlijk), maar uiteindelijk trokken ze deze zelf weer vlot door de francaise en huidige IMF-topvrouw Christine Lagarde uit de hoge hoed te toveren voor de opvolging van ECB-president Mario Draghi. 

Tegelijkertijd stelde president Macron een compromiskandidaat voor voor de opvolging van Commissie-voorzitter Juncker: de Duitse minister van defensie Ursula von der Leyen. Ze heeft een lange staat van dienst, maar in het Brusselse lijkt ze nog niet echt zo thuis. Dat geldt overigens ook voor Lagarde, de advocate die ooit minister van financiën werd en toen leiding gaf aan het IMF. Dat laatste deed ze goed, maar aangezien ze noch econoom noch behept met monetaire kennis is zal het ECB-presidentschap dé uitdaging van haar indrukwekkende loopbaan worden. 

Asset managers schrijven in hun commentaren en marktvisies dat de benoeming van Lagarde onderstreept dat het met de onafhankelijkheid van de ECB zo langzamerhand wel gedaan is. Edin Mujagic, econoom van OHV Vermogensbeheer, gelooft dat de ECB een nieuw monetaire weg is ingeslagen - een opvatting die hij op Fondsnieuws verkondigde vóór dat bekend werd dat wéér een vertegenwoordiger van Frankrijk de scepter gaat zwaaien over de ECB.

De Europese Centrale Bank is nu pakweg 20 jaar onderweg. Resultaat: één vervangende Duitser, de Nederlander Wim Duisenberg, heeft het presidentschap vervuld, éen Italiaan, twee Fransen en géén Duitser. 

Moraal van het verhaal: het mag dan wel zo zijn dat een voetbalwedstrijd altijd 90 minuten duurt en de Duitsers uiteindelijk met de winst van het veld gaan', zoals ex-voetballer Gary Linneker ooit heeft gezegd, voor de Europese politiek geldt dat niet. Daar zijn het vrijwel altijd weer de Fransen die er met de zege vandoor gaan.