Thema: China wil terug naar macht van weleer


Een imperium, dat het ‘hele menselijke ras in zijn financiële systeem gevangen houdt’. Zo stelde de Chinese generaal Qiao Liang de naoorlogse rol van de Verenigde Staten in de wereld voor.
Militaire parade op Plein van de Hemelse Vrede

Tijdens een toespraak voor de universiteit van Defensie - de eliteschool van het Chinese leger - gaf Liang recent de strategische visie van zijn land op de VS en de ambities van China zelf weer.

Kort gezegd komt het erop neer dat de VS sinds 1945 gericht zijn op het handhaven van hun hegemonie in de wereld - een hegemonie die een militaire, een technologische en vooral ook een financieel/monetaire pijler heeft.

Tot 1971 was dat door de dollar te koppelen aan goud. Daarna behield men de macht door olie-producerende landen te dwingen olie in dollars af te rekenen, waardoor de “greenback” de munt van de wereld is gebleven. ‘Want mensen kunnen wel een hekel hebben aan de dollar, ze kunnen echter niet zonder olie’, stelde Liang.


Onbeperkte oorlogsvoering

Volgens Liang, die in 1999 internationaal furore maakte als co-auteur van het boek “Unrestricted Wars”, is daar in de jaren negentig een nieuw middel bij gekomen: de VS lokken regionale oorlogen uit om in het kader van een dollarcyclus een (kapitaal)vlucht in de dollar te veroorzaken. Voor die boude bewering verwijst hij naar de Kosovo-crisis van 1999, waardoor beleggers uit de euro in de dollar vluchtten. Het is ook het achterliggende doel van de oorlogen in Irak en Afghanistan geweest.

Het jongste voorbeeld van de Amerikaanse “dirty war” is het sociale protest “Occupy Central’ in Hong Kong van 2014, waar Liang een poging in ziet om sociale en politieke onrust in China zelf te veroorzaken. Doel: China te destabiliseren en zijn opmars in de wereld te frustreren. 
China weerstaat dergelijke provocaties omdat zij 'taiji' beheerst, een hogere vorm van het (in de VS geliefde) boksen, zegt Liang.

'One belt, one road'

‘Wij voeren een hedgestrategie tegen de naar het (Verre, red) oosten gerichte beleid van de VS. Zij drukken in één richting en wij gaan mee - naar het Westen. Niet om de VS uit de weg te gaan of omdat we bang zijn, maar om de druk te verkruimelen die zij in het oosten op ons voeren’, aldus de generaal. Deze in 2013 door president Xi Jinping geformuleerde strategie van “One belt, one road” richt zich op de ontwikkeling van de aloude Zijderoute - over land en over zee. 


Volgens het gerenommeerde onderzoeksbureau Dragonomics heeft Xi Jingping met deze strategie de droom van China geformuleerd. Van pakweg 221 voor Christus tot 1842 was China het ‘Rijk in het Midden’. Deze 2000-jarige macht ging verloren met de nederlaag in de zogenoemde Opiumoorlog in 1842, die een ‘eeuw van vernedering’ inzette en duurde tot de zege van de communisten op de nationalisten in 1949. In 2049 - bij het honderdjarige bestaan van de Volksrepubliek - willen de huidige machthebbers China hebben teruggebracht naar zijn natuurlijke positie, die van het machtigste land in de wereld. 


Economisch powerhouse

Deze ambitie heeft consequenties die in de hele wereld voelbaar zullen zijn. China bouwt een nieuwe zijderoute, die zijn economie zal verbinden met Centraal en Zuid-Oost Azië en zelfs met Europa. Gigantisch veel kapitaal wordt beschikbaar gesteld om havens, spoorlijnen en wegen te bouwen in de buurlanden, zodat de welvaart hier verbonden zal zijn met die in China zelf.

Doel, stelt Dragonomics, is om basis te leggen voor het economische powerhouse dat China in de wereld wil zijn - zoals zij dat ook was vóór 1842. 
De financiering van dit netwerk van auto-, spoor-, en waterwegen komt van door China gecontroleerde banken en fondsen, zoals de Chinese Ontwikkelingsbank, van het met 57 partnerlanden opgezette Aziatische Infrastructuur Investeringsbank (AIIB) en het Chinese bedrijfsleven dat in de komende tien jaar meer dan 1250 miljard dollar aan omzet zal vertegenwoordigen. 


Veel Westerse beleggers, zegt André Batson van Dragonomics, focussen zich ten onrechte op de afnemende economische groei als bewijs dat China over zijn hoogtepunt is.

Achteruitkijkspiegel

‘Onzin, die mensen kijken in de achteruitkijkspiegel. De Chinese leiding heeft nieuwe doelstellingen en ambities gesteld.’ 
Naast een internationale economische expansie, waarin het accent ligt op ‘samenwerking en connectiviteit’, wil China een financiële macht in de wereld worden. Om dit doel te bereiken, dienen drie terreinen te worden ontwikkeld: de nationale munt - renminbi - moet een geaccepteerde internationale valuta worden en vrij verhandelbaar. De eerste stap in die richting is de opname van de munt in het mandje van kernvaluta in de wereld, de zogenoemde Special Drawing Rights van het IMF. 


De opname in het IMF-mandje was voor dit najaar al verwacht, maar is nu mogelijk uitgesteld naar 2016. Dit uitstel aan ging gepaard met de beëindiging van de zachte koppeling aan de dollar ('peg'). Dit is nodig om de dominantie van de dollar te verminderen - een belang dat China met veel andere landen en regeringen in de wereld deelt.

De Chinese centrale bank zegt dat het bij deze ene devaluatie van bijna 2 procent blijft, maar daarover bestaat wereldwijd twijfel. Aan de andere kant is het niet in het belang van China om mee te gaan in het proces van wereldwijde devaluaties als zij een serieus alternatief wil worden voor de dollar. 


Reallocatie ten gunste van China

Naast een stabiele, internationaal verhandelbare en zwevende renminbi moet China ook de toegankelijkheid van zijn obligatie- en aandelenmarkten vergroten om de status van financieel powerhouse in de wereld te bemachtigen. De lancering van de Chinese offshore obligaties, de Dim Sun bonds, in 2011 is een eerste, succesvolle stap in deze richting. Daarnaast dienen de aandelenmarkten verder opengesteld te worden, zodat het Chinese bedrijfsleven minder afhankelijk wordt van schuldaccumulatie om zijn groei te financieren.

Dragonomics denkt deze laatste ontwikkeling gepaard zal gaan met een langdurige Chinese bull markt, omdat veel grote fondshuizen hun portefeuilles zullen realloceren ten gunstige van Chinese aandelen. Daarnaast voorziet het onderzoeksbureau dat de renminbi op termijn inderdaad een serieuze reservemunt wordt en dat de vraag naar Chinese aandelen en obligaties zal toenemen, omdat (institutionele) beleggers de asset allocatie zullen verleggen ten gunste van Chinese beleggingen.

Hierdoor wordt de Chinese kapitaalmarkt aantrekkelijker, het beslag op overheidsmiddelen minder en zal ook het risico van een vastgoed- en dus van een bankencrisis afnemen. 
Dragonomics vindt dat westerse beleggers doorgaans met een te negatief gekleurde bril naar China kijken. Ze focussen zich op de tragere economische groei, op de schuldaccumulatie van lokale overheden, op een vastgoedcrisis en dalende winsten.

Dragonomics stelt daar de krachtige positieve signalen tegenover: de centrale bank normaliseert haar beleid, banken re-kapitaliseren, consumentenbestedingen nemen toe en financiële en fiscale hervormingen slaan aan. De kwaliteit van de groei verbetert en dat is goed voor aandelen- en obligatiebeleggers. De recente correctie op de aandelenmarkten vindt Dragonomics ook eerder positief dan negatief. Het is eerder een koopmoment, dan om angstig te zijn en de markt de rug toe te keren.

Dit artikel staat in het themagedeelte van het nieuwe Fondsnieuws-magazine dat 16 september bij Het Financieele Dagblad verschijnt.