Column: Feeling Blue


Het zal je maar gebeuren: je bent de enige winstgevende tak van een Franse boom, maar jij wordt steeds verder gesnoeid en afgeklemd.

Klemmen, nu begrijp ik pas waarom beurshandelaren het aandeel altijd zo noemden.

Jarenlang leverde de KLM trouw als het op besparingen en efficiency aankwam. AirFrance beloofde veel, maar leverde weinig. Boek een retourvlucht Parijs en je ziet meteen het verschil. Ook op de verre bestemmingen valt op hoeveel personeel AirFrance in de business class heeft (veel te veel) en hoe netjes niettemin de service bij KLM blijft, al moeten die een stuk harder werken.

De beloofde miljardenbesparingen in Parijs werden dus nimmer geleverd, want mensen ontslaan in Frankrijk, nee dat is schier onmogelijk. Je kunt nog beter wachten tot ze komen te overlijden. En zo groeide het waterhoofd totdat men daar op de briljante gedachte kwam, dat men in Nederland maar beter 2250 banen op moest geven, om die aan AirFrance te schenken. Zo kon men in Parijs opnieuw de dans ontspringen. Ongelooflijk!

Revoluties had ik verwacht, een roep om de Bastille, met onze Camiel vooraan de troepen, maar niets gebeurde. Zijn het de stille dagen voor Kerstmis of doen we alsof er niets aan de hand is en probeert men de zaak te heronderhandelen? Is Rutte’s cityhopper al op de Champs Elyses geland?

Snappen we dan echt niet wat hier gebeurt? Leeggezogen worden, tenzij we alsnog op eigen benen komen te staan. Hier is sprake van een nationaal belang en de regering dient in te grijpen. Handen af van de KLM! Laten een paar pensioenfondsen en private equity partijen opstaan en haar losknippen van AirFrance, nu het nog kan. Straks is de nu nog fitte KLM immers helemaal opgeslokt en zal het wegkwijnen in de schoot van haar spilzieke moeder. Nederland, let op uw saeck!

Vergeet even die banken, lanceer een aandelenemissie voor de KLM, gebruik er giro 555 voor en ik ben ervan overtuigd dat je zo een miljard ophaalt. Schenk alle intekenaars wat airmiles en gratis friet van de bakolie waarop de vloot deels vliegt en garandeer zo een duurzame toekomst. Bevrijd de KLM uit haar onvriendelijke milieu en zing: “one day, I’ll fly away”, op weg naar de vrijheid! Want anders blijft er hier alleen nog een hub en spook over, een schim dus van wat de KLM ooit was en had kunnen zijn.

Wouter Weijand is fondsmanager bij BNP Paribas Investment Partners.