Een 'bail-out' voor Griekenland?


Wat doe je als nooit aan de EMU voorwaarden hebt voldaan, de boeken fleste en op te grote voet leefde?

Sla je dan ééndrachtig de handen in elkaar en trek je de broekriem eens flink aan? Of weet je, diep in je hart, dat de euro zich geen uitglijers kan veroorloven en er dus uiteindelijk wel een 'bail-out' zal gaan plaatsvinden?

'Moral Hazard'
Dit is een geval van 'moral hazard' pur sang. Want bloedvergieten dreigt volop. Net heb je nog duizenden banen geschapen om de kiezer gunstig te stemmen en zo meteen moet je diep gaan snijden om de tekorten in te dammen.

Het volk mort en gaat de straten op. De reflexen zijn echter decennia lang ingesleten: zijn we niet efficiënt of te royaal geweest, dan bellen we de centrale bank in Athene.

Die devalueert vervolgens ons muntje en de export komt vanzelf weer op gang. Iedereen blijft zo tevreden en aan het werk, wat wil je nog meer?

En het feest leek maar nooit te stoppen, de lage rente werkte natuurlijk fantastisch op de bouw en de waarde van het onroerend goed. De Europese politici lieten de structuurfondsen miljarden naar het zuiden stromen en zo werd de budgetdiscipline daar verder ondermijnd.

Heilige euro
Feitelijk was al jaren sprake van een 'bail-out', alleen noemden we het niet zo! Maar nu lijkt het dan toch echt voorbij. De beleggers en de rating-agencies willen harde actie, maar van wie eigenlijk?

Denken ze nu echt dat men de lonen met 10 procent zal verlagen zoals in Ierland onlangs gebeurde? En daar heb ik nog geen oproer gezien. Nee, ik gok erop, dat de Grieken wel wat halfwassen maatregelen gaan afkondigen, maar dat Europa ze toch een handje gaat helpen.

Een klein land kan je hier niet laten vallen, de euro is immers heilig. Een groot land mag dit niet laten gebeuren, bovendien wordt dat veel te duur.

Discipline en goede wil
Uiteindelijk valt of staat de euro niet met de discipline en goede wil van de zwakkere landen. Die komt er mijns inziens ook niet: je kunt niet zomaar een Zuid-Europese, vaak relaxte levenshouding omturnen in Noord-Europees Calvinisme.

Flexibiliteit in de valutakoersen was het (paarden)middel om die uiteenlopende productiviteit en bestedingsdrang in goede banen te leiden. Dat evenwichtsmechanisme is echter afgeschaft.

Wat rest zijn lagere lonen of emigratie naar andere delen van Europa. Beide zijn weinig waarschijnlijk.

Stekker eruit trekken
De houdbaarheid van de euro valt of staat dus uiteindelijk met onze bereidheid tot 'bail-outs', in welke vorm dan ook. Wij betalen ze uiteindelijk en wij zullen er tenslotte ook zelf de stekker uit trekken.

Maar dat kan nog jaren duren. Want daarvoor is het project, dat euro heet, ons nu nog veel te lief.

Wouter Weijand is fondsmanager van het BNP Paribas Global High Income Equity Fund.

De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.