Even de-risken


Het was afgelopen vrijdag een heel ontspannen dag voor ons pensioenfonds Dek m'n Graadje.

Dankzij de koersdalingen op de beurs was het weer tijd voor de-risken in de rendementsportefeuille en verkochten we gelukkig twaalf kwaliteitsaandelen met een gemiddeld dividendrendement van 4,65 procent op basis van de vrijdag door Citigroup Research geschatte dividenden voor 2010.

Fijn beschermen
Dolblij konden we deze riskante jongens, die vrijwel elk jaar van het afgelopen decennium hun dividend wisten te verhogen, inruilen voor de zekerheid van Nederlandse staatsobligaties.

Want die gaan onze dekkingsgraad voor de komende 1-2 maanden, als we weer bij DNB op bezoek moeten, wellicht weer fijn beschermen. Gelukkig hoeven we over de langere termijn niet echt meer na te denken, want anders zouden we wellicht slapeloze nachten krijgen bij deze transactie.

Want ik vergat nog te vermelden, dat de gemiddelde pay-out ratio van deze aandelen waarschijnlijk minder dan de helft bedraagt, zodat de 'earnings-yield' wellicht tegen de 10 procent beloopt.

En welk effectief  rendement bood 10-jaars oud-Hollands papier ons? Jippie, 2,8 procent! En 30-jarige leningen, die tevens de basis van onze geliefde swaps vormen, deden maar liefst 3,5 procent.

'Op z'n Grieks'
Dat alles zonder bescherming tegen inflatie, dus vallen we ter zijner tijd vrijwel zeker 'Van ons Graadje', tenzij we onze pensioenverplichtingen maar gewoon gaan afstempelen.

'Op z'n Grieks', heet deze wurggreep voor onze gepensioneerden heel toepasselijk. Of wurgen we onszelf en onze bedrijven liever met de huidige, gigantische pensioenpremies?

Nimmer sinds de 50-er jaren waren aandelen aantrekkelijker dan obligaties, maar ja, volgens ons pensioensysteem zijn het dood-enge zakelijke waarden.

Bovendien zijn obligaties heerlijk veilig en heel geschikt om lange verplichtingen mee af te dekken: Griekenland, Ierland, Portugal, Spanje, al die euro-landen boden ons een zee, zeg maar een tsunami aan veiligheid.

Model
Het heerlijkst van dit alles is dat we zelf nu gelukkig niet meer hoeven na te denken. Al die consultants, actuarissen en econometristen, het is gewoon geweldig! Ze stoppen alles gewoon in hun model.

En dan gaat het bijna vanzelf: dalen de koersen, dan verkoop je aandelen en als ze zijn gestegen, sta je er beter voor en mag je bijkopen. Wie roept er nog dat beleggen moeilijk is?

Wouter Weijand is fondsmanager van het BNP Paribas High Income Equity Fund.

De informatie in deze column dient niet te worden opgevat als beleggingsadvies, beleggingsaanbeveling, aanbod of uitnodiging om effecten te kopen, te verkopen of anderszins te verhandelen.