Hole


"There is a hole in my bucket" en nu lopen onze markten leeg en het komt allemaal door dat getaper in de VS, zo klaagde menig emerging market-vertegenwoordiger tijdens de Jackson Hole-conferentie vorig weekend.

Als jullie het monetaire beleid ontsoepelen en de rente daarmee gaat stijgen, zijn wij de klos: dat is niet eerlijk!

Maar toen die ballonnen de afgelopen jaren flink werden opgeblazen, hoorde je niemand klagen in en over de opkomende markten.

Feest

Wat een feest was het toch: als zelfs in Colombia de rente in locale pesos onder de 5 procent duikt en de huizenprijzen in Bogota die van Amsterdam in de schaduw stellen, zou je dan niet voorzichtig gaan denken aan een bubbeltje…? Nee hoor, het was meer een new paradigm en dat heeft u natuurlijk nooit eerder gehoord. This time is different…

Natuurlijk is het de bedoeling dat we allemaal rijk worden, alleen niet allemaal tegelijk. Iedereen komt een keertje aan de beurt en opkomende markten zijn net aan de beurt geweest, dus die moeten nu even wachten.

Bovendien hebben ze links en rechts nog al eens wat gaten, vooral in de handelsbalans en die heb je niet in één klap, zeg maar met een hole in one, gerepareerd. Al is het gat tussen de waardering van emerging markets en developed markets plots wel heel fors geworden. Contrair beleggen moet, maar wanneer precies ook al weer?

Klappen

Over klappen gesproken: stel dat de VS nu echt een militair gebaar willen maken richting Syrië en haar leger terug wil drijven naar haar holen, zou dit dan onze beurzen gaan beïnvloeden?

De meesten denken van niet, want het is een lokaal probleem en Irak heeft ook de beurzen niet echt beroerd. Mocht het toch wat tegenvallen, dan zal er één sector zijn, die een teleurstellend jaar gaat ombuigen in een florissante rit: de olie-sector.

Want ga je bommen gooien te midden van het meest olierijke deel op aarde, dan krijg je een snel ontvlambare olieprijs. Voor de inflatie is dit ook niet fijn, net zo min als obligaties deze gang van zaken zullen waarderen.

En daarmee is de cirkel weer rond: oorlogen zijn nooit geweldig nieuws voor beleggers, praten is echt veel aantrekkelijker. Economisch is het ook doodsimpel: sla je een gat in een land, dan vernietig je al in een paar dagen, waar je jaren voor nodig hebt om het weer op te bouwen.

In die zin zou je de productie van defensiemateriaal nooit als economische groei mogen meetellen: want de economische inslag, de creatie van die hole dus, moet dan nog komen.

Wouter Weijand is fondsmanager bij BNP Paribas Investment Partners.