Stemverklaring


Afgelopen zaterdag vond de finale voorronde plaats voor de Europese verkiezingen van 23 mei a.s. En wat was het spannend! Zou onze Spitzenkandidat het gaan redden? Hij Timmerde immers al lange tijd flink aan de weg. Tour ja of tournee, wie zal het zeggen? Niemand?

Dan doe ik het maar met deze heuse stemverklaring, om u te helpen voor donderdag en natuurlijk om al die stemmen in mijn hoofd nader te verklaren.

Allereerst was er die gruwelijke strijd om de laagste plaats. Bommen en granaten, waar kan je die beter uitvechten dan in het Midden Oosten, in het bestbewapende land aldaar? Al ben ik vocaal niet hooggeschoold, hier was duidelijk dat twee grote sponsors van dit moddergevecht, Duitsland en Engeland, de grootste kanshebbers waren. Maar ja, Brexit gaf hier natuurlijk de doorslag en Engeland mag nu tot het jaar 2120 niet meer meedoen. De jonge hond, die ze gestuurd hadden, was uiteindelijk de Dog of the Dow. Al vond de BBC commentator het wel drie keer ‘terrific’. Hij bedoelde natuurlijk ‘terrifying’ , maar dat is een kwestie van detail.

Maar dan de strijd om het goud: hier hadden we, speciaal voor deze regio, onze Laurence of Arabia (D. de Moor) ingezet. Veni, vidi, vici, dat had de nummer 2, Italië, ook graag willen zeggen en taalkundig hadden ze daar ook het meeste recht op. Nederland en Italië zijn niet voor niets al langere tijd het meest vocaal aanwezig in Europa. Beider stemmen worden ook het meest verhoord: enerzijds krijgt Salvini steeds meer Anklang bij andere Europese populisten. Wat konden wij Bastavieren daar tegenover stellen? Welk land viert het Basta beter dan wij? Tot hier en niet verder, kortom, wij schoven Wopke naar voren.

Wopke smeedde het Hansepact en nee maar, zie eens hoeveel ja-stemmen hij van de Baltische staten en Scandinavië wist los te weken? De neuro heeft gewonnen, zoveel is wel duidelijk, ondanks het handjeklap tussen landen als Cyprus en Griekenland, dat zo toepasselijk is voor Europa.

Gaan we nu ook politiek furore maken? Let op, dit is geen onderwerp voor vrolijke Fransen. Hier is een ernstige Frans nodig om voor Nederland de Spitz af te bijten als nieuwe neurovoorzitter. Want we zullen onze zenuwen de komende jaren wel in bedwang moeten houden. En over diplomatieke gaven moeten beschikken om de boel bij elkaar te houden.

Frans kan dat, in 6 talen tegelijk wel te verstaan. Frans is onze hoop in bange dagen, die als het moet ook een toontje lager zal zingen. (Duncan was wat dat betreft een typisch Hollandse inzending…). Vanuit Maastricht, het knooppunt van Europa, doet Frans een poging om al die Europese eindjes weer aan elkaar te knopen. Begint daar zijn victorie?

Zo, u weet genoeg, u kunt aan de slag donderdag. Mijn excuses nog voor het ontbreken van Australië en Azerbeidzjan op uw stembiljet. Maar als u voor een partij stemt die Europa graag uitbreidt, is dat binnenkort zo verholpen. Succes!

Wouter Weijand is chief investment officer bij Providence Capital in Bussum.